İDEALKENT, 2021

Bu çalışmanın amacı sakin şehirler olan Türkiye’den Seferihisar kenti ile İtalya’dan Bra kenti belediyelerinin COVID-19 pandemi sürecinde gerçekleştirdiği çalışmaların sakin şehirler ilkeleri bağlamında karşılaştırılarak ortaya konulmasıdır. Seferihisar ve Bra Belediyelerinin
COVID-19 pandemisi ile mücadele kapsamında aldıkları önlemler ve yerel hizmetlerinin karşılaştırıldığı bu çalışmada, her iki belediye ile iletişime geçilmiş, yapılan çalışmalar sakin şehir ilkeleri ve hizmet parametreleri göz önüne alınarak ortaya konulmuştur. Elde edilen veriler sonucunda, her iki belediyenin pandemi ile mücadelede sakin şehir olmanın getirdiği avantajları da kullanarak mücadele sürecini başarıyla yürüttüğü görülmüştür. Bu durumun ortaya çıkmasında Bra ve Seferihisar kentlerinin İtalya ve Türkiye’de ilk sakin şehirler olmaları ve sakin şehir ilkelerine bağlı kalmalarının etkisi gözlemlenmiştir. COVID-19 pandemisi, bilindiği üzere özellikle metropolitan alanlarda ve yoğun yerleşim bölgelerinde etkili olmuş ve yayılmıştır. Bu süreç, yerleşim tercihlerini orta ölçekli ve nüfusu belirli seviyede kalabilmiş kentlere yöneltmiştir. Dolayısıyla, sakin şehirler de bu bağlamda ilgi görmüş ve önem kazanmışır.Çalışma, sakin şehirlerin belirli ilkelere bağlı kalarak yaptıkları çalışmalarının COVID-19 ile mücadelede başarılı sonuçlar elde edilebileceğini ortaya koymuştur.

Loading...

Taking too long?

Reload document

| Open in new tab

Denetim kavramının, yerel özerklikle ters orantılı olduğu yönünde tartışmalar bulunmaktadır. Yerel yönetimlerin üzerindeki denetim arttıkça yerel özerklik azalmakta, denetim azaldıkça yerel yönetimler daha geniş bir özerklikten yararlanmaktadır. Yerel yönetimlerin gerçek anlamda var olabilmesi için yerel yönetimleri Anayasa ile güvence altına almak ve vesayet denetiminin sınırlarını iyi bir şekilde belirlemek büyük önem taşımaktadır. Yerel yönetimlerin özerk olmaları görevlerini en iyi şekilde yerine getirebilmeleri açısından oldukça önemlidir. Yerel yönetimlerin özerkliği, kanunlarla belirlenen sınırlar çerçevesinde, kamu işlerinin önemli bir bölümü kendi sorumlulukları altında ve yerel nüfusun çıkarları doğrultusunda düzenleme ve yönetme hakkı ve imkânı anlamını taşımaktadır. Bu bağlamda yerel yönetimlerin kendi organlarıyla kendileri ile ilgili konularda merkezin baskısı ve yönlendirmesi olmadan kendi imkânlarıyla karar alabilmesi özerklik için önemli bir yere sahiptir. İtalya ve Türkiye’de yerel yönetimler Anayasal olarak güvence altına almakta, merkezi yönetim tarafından yerel yönetimler üzerinde idari vesayet denetimi uygulanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, İtalya’nın merkezi yönetiminin belediye yönetimi üzerindeki denetimiyle, Türkiye’deki belediyelerin denetimini karşılaştırma yaparak incelemektir. İki ülkenin denetim açısından benzer ve farklı yönleri ele alınarak, Türkiye’deki denetim sistemine ışık tutabilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada, yerel özerklik, mali özerklik ve idari vesayet kavramlarına açıklık getirilerek yerel özerklikle denetim arasındakiilişki Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı bağlamında ele alınıp kavramsal çerçeve oluşturulacaktır. İtalya ve Türkiye’nin belediye yönetim birimleri ayrıntılı bir şekilde ele alıncaktır. İki ülkenin belediye yönetimleri merkezi yönetimle olan ilişkisi idari vesayet denetimi üzerinden değerlendirilecektir.

Çalışmada elde edilen bulgulardan yola çıkarak, İtalya’nın üniter yapılı bir devlet olmasına rağmen merkezi yönetimin bölgesel yönetimleri yoğun bir şekilde denetlemediğini söylemek mümkündür. Bölgesel yönetimlerin ise, illeri ve belediyeleri hukuki açıdan denetlediği ve Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı’nın denetimle ilgili maddesine uygun şekilde düzenlemeler yaptığı görülmektedir. Türkiye de üniter yapıya sahip bir ülkedir ve AYYÖŞ’ün denetimle ilgili maddesine çekince koymuştur. 2000’li yıllarda yaptığı reformlarla yerel yönetimlerin özerkliklerini genişlettiği görülse de yapılan son düzenlemeyle merkeziyetçi yapısını korumaya devam ettiği görülmektedir. İtalya ve Türkiye’nin Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı bağlamında denetime olan yaklaşımları incelendiğinde Türkiye’nin uyguladığı denetimin İtalya’ya kıyasla Şarta pek de uygun olduğunu söylemek mümkün değildir. İtalya ve Türkiye yerel yönetimlerin özerkliği noktasında birbirinden farklılık göstermektedir. İtalya’nın yerel yönetimler üzerindeki denetim sınırları ve Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı’na bakış açısı bağlamında Türkiye’ye örnek olabilecek özellikler barındırdığı söylenebilir.

Anahtar Kelimeler: Özerklik, Demokrasi, Denetim, İtalya, Türkiye

Loading...

Taking too long?

Reload document

| Open in new tab

Editör Notu: PDF dosyalarının görüntülenmesi dosya boyutuna paralel şekilde uzun sürebilir. Çalışma dosyasının  görüntülenmemesi durumunda sayfayı yenileyiniz.

Çalışmanın temel amacı, yerel demokrasiyi hayata geçirebilecek bir platform olarak ortaya çıkan Kent Konseylerini Bayrampaşa ve Kadıköy ilçeleri örneğinde ele almak, Kent konseylerinin aldığı kararlarda belediye ile olan etkileşimi, çalışma gruplarının yapısı ve çalışma gruplarına olan katılım incelenerek Kent konseylerinin yerel demokrasiye yaptığı katkıyı, yerel demokrasiyi ne kadar güçlendirdiğini, Bayrampaşa Kent Konseyi ve Kadıköy Kent Konseyi çerçevesinde değerlendirmede bulunulacaktır. Kent konseyleri üzerine yapılan bu çalışmayla yerel demokrasi ve halkın katılımıyla ilgili somut veriler ortaya konularak kamu yönetimi literatürüne katkıda bulunulması hedeflenmektedir.
Anahtar Kelimeler: Yerel Demokrasi, Katılım, Kent Konseyi, Bayrampaşa Kent Konseyi, Kadıköy Kent
Konseyi

THE FUNCTIONALITY OF THE CITY COUNCIL IN THE CONTEXT OF LOCAL DEMOCRACY:
BAYRAMPAŞA AND KADIKÖY CITY COUNCIL SAMPLE

ABSTRACT

As a result of rapid urbanization, the consumption of the resources unconsciously and irreversible destructionthat the environment undergoes, in 1992 the United Nations Rio Environment and Development Conference was held and the significance of the concept of sustainable development for future generations was stressed. With the purpose of preparing sustainable development programs for future generations to be applied in cities, Agenda 21 Action Plan was prepared and afterwards the City Councils were created so as to implement this plan. In 1997 Local Agenda 21 Action Plan and the City Councils were implemented in Turkey. Giving priority to the wishes of the citizens in the city councils and taking the demands of the citizens into account in the provision of services have a paramount importance in the implementation of local democracy. The reason is that people will become more sensitive to the problems where they live and by internalizing the situation in the process of eliminating the problems people will contribute to the development of local democracy.

In this study, while the concepts of democracy and local democracy, and the relationship between these concepts are examined, the formation process of the City Councils as a mechanism to put local democracy into practice and the legal process in which they are put into practice in Turkey are discussed. As a sample area, the two major districts of the city of Istanbul, Kadıköy and Bayrampaşa city councils are elected. The main aim of the study is to evaluate city councils which emerge as a platform to realize local democracy in the sample of Bayrampaşa and Kadıköy districts, and the interaction between city councils and municipality for the decisions they make. By examining the structure of working groups and the rate of participation in these groups, the contribution that city councils make to local democracy, and how much they strengthen local democracy in the context of Bayrampaşa City Council and Kadıköy City Council will be assessed. With this study conducted on city councils, it is aimed at contributing to the subject area public management by providing concrete data on the local democracy and public participation.
Key Words: Local Democracy, Participation, City Council, Bayrampsaşa City Council Kadıköy City

Council

Loading...

Taking too long?

Reload document

| Open in new tab